دوست دارم اندازه ي آسمون تورو دو.ست دارم اندازه ي تمام پرنده هاي تمام دنيا تورو دوست دارم اندازه ي نيسم صبحگاهي دوست دارم اندازه ي تمام اشکهاي يک عاشق تورو دوست دارم اندازه ي خاک تمام دنيا تورو دوست دارم اندازه ي لذت متولد شدن تورو دوست دارم اندازه ي لبخند يک روزه دار موقعي اذان دوست دارم همين

دلم تنگه برای خودم

خیلی دلم برای خودم تنگه

اینو دارم می گم از طرف کسایی که دارن خودشون

پشت خیلی کلمات پنهان می کنند

دلم آره برای خودم  خود خودم تنگه

بعضی وقتا خودمون نیستیم

مجبور یا گول زدن یا ...

ولی بعضی وقتا که تنها شدید

خودت باش تا پیش دیگران هم خودت باشی .

بیا خوب باشیم تا بدها رو درک کنیم

بیابهترین باشیم تا بفهمیم بدترینها رو

بیا بخنیدیم تا اخمو ها هم با ما بخندن

بیا باحال باشیم تا بی حالا با ما باشن

بیا بخندیم تا اونهایی که گریه می کنند اشکاشون تموم بشن

بیا ما با خدا حرف بزنیم تا اونها که با خدا قهرن آشتی کنند

بیا منو تو اولین انسانهای  با شیم که سختها رو شکست دادیم

خوشالم چون دستها تو حس می کنم

شادم چون کنار تو یا تو کنار من به من خوش می گذره

راضی از سختیهای دنیا چون لبخند تو همیشه هست

نتر سیدن از مرگ چون هدف  رسیدن به تو

آماده ی سفر مرگ چون تو همسفر منی

 بدون گل حتی یه شاخه

خندیدن به مشکلات چون تو وجود داری

نتر سیدن از تنهایی چون تو هیچ وقت نمیری

چون چون چون چون چون چون تو هستی خدای من

یا خدای هر انسان

فقط چون تو خالق منی خدا

يادت نره تو آدمي

يادت نره تو از حيوان بر تر آفريده شدي

يادت نره تو يکي رو هميشه دوست داري

يادت نره هر انساني محترم است

يادت نره تو بلدي زندگي کني

يادت نره تو بايد راه عاشقي رو ياد بگيري

يادت نره تو توي دنيا هستي

يادت نره با انسانها زندگي مي کني

يادت نره زمان به عقب بر نمي گرده

يادت نره دنيا هميشه رو به پيشرفت 

يادت نره تو احترام داري

يادت نره لبخند

تا عمق دريا نگاه کن                        تا اوج آسمان پرواز کن   

 تا ته آتش بسوز                             تا ته اقيانوس شنا کن

تا دل خاک درک کن                           تا ته گل تنها برو

          تا ته دل بچه ي اسفند دود کن فکر کن

            تا ته زندگي بخند يا گريه کن

          چيزي هست که آشنا ست !

                   خدا

پرستوها خبر آوردن که گفتي مياي

گفتي فقط بايد صبر کنم تا بهار

گريه کردم گفتم چقدر صبر کنم

پرستوها لبخند زدن دوباره صبر کن

پر ستوها گفتن اگر بهار مي خواهي

اگر مي خواهي زندگي کني

بايد صبر کني

تقديم به دايي مهربون

عاشقي يعني يک رنگ بودن عاشقي يعني يک قلب بودن عاشقي يعن يک عشق در يک قلب در دو بدن عاشقي يعني يدونه بودن عاشقي يعني يک

سکوت

سکوتي درذهنم است

مي خواهم اين سکوت بر چشمانم بر زبانم بر جسمم بزنم

چرا سکوت نمي دونم !؟

سکوت است که مرا آرام مي کند

سکوت سوتي است که در لحظه اي صدا مي زند

سکوت براي دلم آرامش بخش است

وقتي سوت سکوت صدا مي زند

به خوابي ملايم فرو مي روم

   که لحظه اي دور از اين دنيا هستم

لحظه اي به اعماق آسمان آبي مي روم

لحظه اي از زندگي  واقعي را در اعماق آب رنگ

آسمان حس مي کنم

سکوت بعضي اوقات هميشگي است

امروز همان فرداي ديروزبود. امروزدوباره گذشته فردا خواهد شد . امروز ديروز فرداخواهدشد. امروزهمان انتظارديروزبود. امروز همان خوابيدن ديروز وفرداي ديگر است. امروزصحنه يک مادر گدا بابچه اي در کنارخيابان کسي اينها را مي فهمد يا نه؟ پس امروز به اميد فردا هيچ حرفي زيبا نداريم . يادر گذر امروز وفردا وديروز هستيم و بس. ...

 ساده آمدم کنارت اما توبا هزاران حرف ناز از کنارم رفتی

ساده گفتم دوست دارم ولی تو بایک رنگین کمان گفتی دوستم داری

ساده قلبم را تقدیم تو کردم اما تو قلبی پر از زیبای دادی

ازتو خواستم  ساده باشی صادقانه اما تو به ظاهر ساده بودی عزیزم  

salam